การบําบัดน้ําเสีย Urban Black-Odor

แนวทางทั่วไป

การบําบัดน้ําที่มีกลิ่นดําบรรลุการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานจาก “สีดําและกลิ่นเหม็น” เป็น “ใสและสะอาด” ผ่านมาตรการบูรณาการสี่ประการ: การสกัดกั้นแหล่งภายนอก→การควบคุมโหลดภายใน → การทําให้บริสุทธิ์คุณภาพน้ํา→การฟื้นฟูระบบนิเวศ

เส้นทางทางเทคนิคหลัก

(1) การสกัดกั้นน้ําเสียและการแยกน้ําฝนและสิ่งปฏิกูล: การปรับเปลี่ยนเครือข่ายท่อจะแยกน้ําฝนออกจากการไหลของสิ่งปฏิกูลสกัดกั้นแหล่งกําเนิดมลพิษที่ต้นทาง นี่แสดงถึงมาตรการพื้นฐานสําหรับการบําบัดน้ําที่มีกลิ่นดํา ใช้ได้กับพื้นที่ก่อสร้างในเมืองและระบบระบายน้ําทิ้งแบบรวม

(2) การขุดลอกตะกอนและการฟื้นฟูทางเคมีในแหล่งกําเนิด: การขุดลอกเชิงกลจะขจัดตะกอนที่ปนเปื้อนสูงรวมกับการใช้สารเคมีออกซิแดนท์เพื่อย่อยสลายอินทรียวัตถุ ใช้ได้กับแหล่งน้ําที่มีสภาพตะกอนกลิ่นดํารุนแรงและมีมลพิษภายในที่โดดเด่น

(3) การเติมอากาศและออกซิเจนด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพของจุลินทรีย์: การเติมอากาศเทียมจะยกระดับออกซิเจนละลายน้ําให้สูงกว่า 4 มก./ลิตร รวมกับการให้ยาจุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพสูง ใช้ได้กับการบําบัดฉุกเฉินและการใช้งานการปรับปรุงแม่น้ําระดับกลาง

(4) การบําบัดอุปกรณ์แบบบูรณาการ: ระบบอุปกรณ์โมดูลาร์ รวมถึงการแข็งตัวของแม่เหล็ก MBR และ BAF ให้การทําให้บริสุทธิ์อย่างรวดเร็ว ใช้ได้กับช่องทางแม่น้ํากลิ่นดําในเมืองที่มีที่ดินจํากัดและระยะเวลาการรักษาเร่งด่วน

(5) เกาะลอยน้ําเชิงนิเวศวิทยาและพื้นที่ชุ่มน้ําที่สร้างขึ้น: การดูดซึมรากพืช + การย่อยสลายของจุลินทรีย์ไบโอฟิล์ม + การดูดซับสารตั้งต้น ใช้ได้กับการทําให้บริสุทธิ์ทางนิเวศวิทยาในระยะยาวในแม่น้ําปลายน้ําและเขตปรับปรุงภูมิทัศน์

(6) การควบคุมไฮดรอลิกและการไหลเวียน: สถานีสูบน้ําและการทํางานของประตูควบคุมการเคลื่อนที่ของน้ําขจัดโซนนิ่งและปรับปรุงสภาพอุทกพลศาสตร์ ใช้ได้กับสาขาที่ตายแล้วและส่วนของแม่น้ําที่มีกลิ่นดําที่มีการเคลื่อนย้ายของน้ําไม่ดี

ข้อควรพิจารณาที่สําคัญ

แหล่งน้ําที่มีกลิ่นดําเป็นผลมาจากปัจจัยที่สนับสนุนจากหลายแหล่งที่ซับซ้อน การพึ่งพาเทคโนโลยีใดเทคโนโลยีหนึ่งแทบจะไม่บรรลุการปฏิบัติตามข้อกําหนดในระยะยาว แนะนําให้ใช้แนวทางการบําบัดอย่างเป็นระบบของ “Pipeline Network First + Internal Load Management in Parallel + Ecological Restoration as Foundation” : จัดลําดับความสําคัญของโครงการสกัดกั้นสิ่งปฏิกูลเพื่อลดภาระภายนอก พร้อม ๆ กันดําเนินการฟื้นฟูตะกอนเพื่อกําจัดมลพิษภายใน และเสริมด้วยการฟื้นฟูระบบนิเวศเพื่อสร้างชุมชนพืชน้ํา

ระยะเวลาการรักษาโดยทั่วไปต้องใช้เวลา 1 ถึง 3 ปี การปฏิบัติตามข้อกําหนดด้านคุณภาพน้ําที่มั่นคง การดําเนินงาน การบํารุงรักษา และการตรวจสอบอย่างต่อเนื่องยังคงมีความสําคัญต่อการป้องกันการฟื้นตัว